زندگي چيست؟ هيايو و غوغايي تمام ناشدني!
روزي در آرامش هستيم و ديگر روز درگير مسائل زندگي،درگيري هايي که گويي پاياني ندارد.
بله دوستان عزيزم با چنگ و دندان ، حرص و آز ،درد و رنج ،و تلاش و کوشش به سوي مرگ مي رويم.گويي براي مردن عجله داريم.در خواستن سيري ناپذير هستیم.در رنجاندن ديگران و دشمن ساختن براي خودمان استاديم.مي داني چرا؟ چون فرمانرواي ما ذهن ماست.هر موقع که ظاهرا در آ رامش هستي،آنچنان نهيبت مي زند يا تو را مي ترساند يا وادارت مي کند که به دست و پا زدن ادامه دهي تند تر و شديدتر از قبل.ماهرانه تو را قانع مي کند که عجله کني،عقب افتادي.همه از تو جلو زده اند!!
کجا با اين شتاب؟ کمي آ رام بگير،از سرعت خود کم کن،ذهنت را آ رام کن درياب که گوهري در درون داري که منتظر توست.آري با آ رامش و مراقبه به درونت رو کن و زندگي در سطح را کمي به حال خود واگذار.
اگر عظمت درونت را باور کني و آن را هرچند کوچک مزه کني،ديگر گفت و گوي درونيت تمام مي شود.ترس از چيزي نداري و براي مردن عجله نداري و به جريان زندگي ايمان و اعتقاد پيدا مي کني.پس آ رام باش و بدان که موفقيت از ايمان و اعتقاد به درونت آغاز مي شود.
