نداي درون

نداي درون

 

اگر حقيقت درون خودت را يافته اي هيچ چيز ديگري در اين كل هستي براي يافتن

نداري . حقيقت به واسطه تو عمل مي كند ، زماني كه چشمانت را باز مي كني ، اي ن

حقيقت است كه چشمانش را باز مي كند . زماني كه چشمانت را مي بندي ، اين

حقيقت است كه چشمانش را مي بندد . اين يك مراقبه عظيم است . اگر صرفاً

بتواني اين تمهيد را بفهمي هيچ كار ديگري نبايد بكني ؛ هر آنچه كه در حال انجام

آني توسط حقيقت انجام مي شود . قدم كه مي زني ، حقيقت است ؛ به خواب كه مي

روي ، حقيقت است كه استراحت مي كند ؛ سخن كه مي گويي ، حقيقت است كه

سخن مي گويد ؛ سكوت كه مي كني ، حقيقت است كه سكوت مي كند .

اين يكي از ساده ترين فنون مراقبه است . آرام آرام همه چيز با اين فرمول ساده

شكل مي گيرد ، و آنگاه ديگر نيازي به فن نيست . زماني كه شفا يافتي ، مراقبه را

رها مي كني ، دارو را رها مي كني . آنگاه به مثابه حقيقت زندگي مي كني – زنده ،

با نشاط ، خشنود ، متبرك ، آوازي درون خويشتن خودت . كل زندگي ات به عبادتي

بي كلام بدل مي شود ، يا بهتر است بگوييم به نيايش ، رحمت و زيبايي اي كه به

جهان مادي ما تعلق ندارد ، بلكه تابشي از نور است كه از ماوراء به تاريكي جهان ما

مي تابد .

هستي

هستي
تو در جهان تصادفي نيستي . هستي به تو نياز دارد . بدون تو چيزي در جهان كم
خواهد بود و هيچكس نمي تواند جاي آن را پر كند . اين همان چيزي است كه به تو
عزت و عظمت مي بخشد ، اينكه كل هستي ، تو را كم خواهد داشت . ماه و خورشيد
و ستارگان ، درختان ، زمين و پرندگان – هر چيزي در كائنات حس خواهد كرد كه
جايي خالي وجود دارد كه جز تو هيچكس نمي تواند آن را پر كند .
اين امر شادي عظيمي به تو مي بخشد ؛ اين احساس سرور آميز كه تو به جهان وصل
هستي ، و هستي مراقب توست . وقتي كه پاك و روشن شوي ، شاهد عشق عظيمي
خواهي بود كه از تمام جهان بر تو فرو مي بارد .

ابله

 ابله

 

ابله كسي است كه مدام اعتماد مي كند ؛ ابله كسي است كه به رغم تمام تجارب

خويش باز هم اعتماد مي كند . او را فريب مي دهيد ، به شما اعتماد مي كند ؛ باز او

را فريب مي دهيد ، او اعتماد مي كند ؛ دوباره او را فريب مي دهيد و او اعتماد مي

كند . سپس مي گوييد كه او يك ابله است ، او نمي آموزد . اعتماد او عظيم است ؛

اعتماد او چنان خالص است كه هيچكس نمي تواند آن را آلوده كند .

به مفهوم تائو ، به مفهوم ذن ، يك ابله باش . سعي نكن ديواري از دانش پيرامون

خود ايجاد كني . هر تجربه اي كه به سراغت مي آيد ، بگذار بيايد ، و سپس آن را

رها كن . ذهن خود را مدام پاك كن ، در برابر گذشته بمير تا در زمان حال بماني ،

اينجا و هم اكنون ؛ گويي تازه متولد شده اي ، گويي يك نوزاد هستي . در آغاز اين

كار بسيار دشوار خواهد بود . همه جهانيان از تو سوء استفاده خواهند كرد ... بگذار

بكنند . بيچاره ها ، حتي اگر مورد فريب و نيرنگ و سرقت واقع شدي ، بگذار اينها

اتفاق بيفتد ، زيرا آنچه كه به راستي از آن توست نمي تواند به سرقت برود ، آنچه

كه واقعاً از آن توست را هيچكس نمي تواند از تو بربايد . و هر بار كه نگذاشتي

موقعيت ها فاسدت كنند ، اين فرصت به صورت يك انسجام دروني درخواهد آمد و

روح تو متبلورتر خواهد شد .

 

 

آنچه هستی باش

نیچه

ریلکسیشن

 

وانهاده بودن(ریلکسیشن)

زمانی که کاملا راحت وآسوده هستیم , فعالیت مغز کاهش می یابد و حالت ایده آلی را برای انجام مراقبه مهیا می سازد. وانهاده بودن استرس و تنش را بر طرف و جریان آزادانه تر انرژی های بدن را ممکن میسازد. در این تمرین , شما به مغز خود فرمان می دهید تا به ماهیچه های بدن تان امکان دهد تا جایی که ممکن است وانهاده شوند . شما این فرمان را با تنفس آهسته , عمیق, و آرام خود همراه خواهید کرد تا بلافاصله پیام های مثبتی مبنی بر اینکه همه چیز در حال آرام شدن است به تمام دستگاه های بدن ارسال شود. منافع حاصل از صدور این فرمان به مغز تقریبا فوری است.

با قرار دادن بالشی زیر سر خود دراز بکشید.

پاهایتان را از هم باز کنید و دستهایتان را از پهلوهایتان جدا سازید.

تمرین تنفس کامل را به انجام برسانید. آهسته , آرام و طبیعی نفس بکشید.

اکنون توجه خود را بر دست هایتان متمرکز سازید. دستهایتان را مشت کنید و محکم به هم بفشارید , سپس آنها را به آهستگی رها سازید . این احساس رها سازی (وانهاده سازی) را به خاطر بسپارید.

در ادامه تمرین دیگر چیزی را به هم نفشارید . با هر نفسی که می کشید , بدانید که در آرامش و راحتی نفس می کشید . بگذارید هرگونه اضطراب و ناراحتی همراه با نفس تان بیرون رانده شود. آنها را به بیرون بدمید.

اکنون توجه خود را بر انگشتان پای چپ تان متمرکز سازید . تک تک آنها را راحت وانهاده احساس کنید. از آنجا روبه بالا حرکت کنید و عضلات مچ پای خود را وانهاده سازید.

به سمت ساق پای خود حرکت کنید و عضلات آن را وانهاده سازید. عضلات مفصل زانویتان را نیز وانهاده سازید. عضلات ران و باسن خود را وانهاده سازید.

عضلات لگن خاصره خود را وانهاده سازید. به آهسته و آرام نفس کشیدن خود ادامه دهید.

اکنون با تمرکز توجه خود بر پای راست , به شیوه ای کشابه عضلات آن را از نوک انگشتان تا بالای ران به آرامی و عمدا وانهاده سازید.

لگن خاصره خود را یک بار دیگر وانهاده سازید.

اکنون با وانهاده ساختن عضلات شکم و سینه , به قسمت جلوی بدن خود مراجعه کنید . عضلات بالای سینه هایتان را نیز وانهاده سازید.

 به قسمت پشت بدن خود باز گردید و عضلات پشت کمرتان را تک به تک وانهاده سازید . به عضلات مابین کمر و شانه هایتان توجه ویژه ای نشان دهید چرا که

در این قسمت تنش و کرختی زیادی نهفته است و عضلات آنجا را وانهاده سازید.

عضلات شانه چپتان را وانهاده سازید و با حرکت از بازوی چپ تان به سمت پایین , عضلات آرنج ساعد و کچ دست تان را وانهاده سازید.

عضلات کتف دست چپ و انگشتان آن را تک به تک وانهاده سازید.

به شانه راست خود بازگردید و عضلات آن را وانهاده سازید به همان ترتیب قبلی کل عضلات دست راست تان را از شانه به پایین وانهاده سازید.

 اکنون به اهستگی به سمت بالا حرکت کنید و عضلات گردن تان را وانهاده سازید باز هم بالاتر بروید و تمامی عضلات ظریف موجود در قسمت پشت سر تا فرق سرتان را وانهاده سازید.

دست نوازشگری را تصور کنید که پیشانی شما را نوازش می کند . عضلات چشمها گونه ها و دهان تان را وانهاده سازید . عضلات فکتان را نیز وانهاده سازید.

به تنفس آهسته ملایم و طبیعی خود ادامه دهید . بدنتان را بررسی کنید تا ببینید که آیا قسمتهایی از آن دوباره منقبض شده اند یا نه . اگر چنین بود آنجا را وانهاده سازید تا از لذت وانهاده بودن کل بدنتان بهره مند شوید . می توانید از نظر ذهنی همچنان هشیار باقی بمانید یا اینکه به خواب بروید.

در صورت تمایل بار آینده میتوانید در حین اجرای این تمرین به موسیقی ملایمی گوش فرا دهید . این تمرین را به گونه ای انجام دهید که قسمتی از وجود شما شود و بتوانید آن را در همه جا و در هر وضعیت و شرایطی به انجام برسانید . زمانی که بدن شما وانهاده می شود , کاهش یافتن آهنگ تنفس و ضربان قلب و رهاسازی تنش و آرام کردن ذهن شما تاثیر بسزایی بر سایر دستگاههای بدن می گذارد . عمل وانهاده سازی باعث می شود که انرژی های شما به تعادل دوباره برسند.