اگر شما خودتان نباشید ،چگونه می توانید شادمان باشید؟                     

تمامی شیرین و خوشایند است؛چون صخره ،صخره،است؛ درخت ، درخت است؛ رود ،رود است؛اقیانوس ،اقیانوس است.هیچ یک به خود زحمت نمی دهند تا چیز دیگری باشند؛ و الا همگی دیوانه می شدند و این آن چیزی است که در مورد انسان رخ داده است.                                               

در هند به شما از همان کودکی می آموزند که خودتان نباشید،اما این را به طریق بسیار زیرکانه،بسیار حیله گرانه می گویند.آنها می گویند:"شما می بایست شبیه کریشنا می باشید ،شبیه بودا"، و کریشنا و بودا را چنان تصویر می کنند که میل به کریشنا و بودا شدن در شما پدیدار شود.این میل علت ریشه ای فلاکت و بدبختی شماست.                                                 

به من نیز همان چیزی را گفته بودند که به شما گفته اند.اما از همان اوان  کودکی من این را به صورت یک هدف در آوردم که هر آنچه پیشامدش باشد،از خود بودن دوری نخواهم جست.درست یا غلط،می خواهم خودم باشم و خودم بمانم.حتی اگر سر از جهنم بیرون بیاورم،حداقل این خرسندی را خواهم داشت که از روند زندگی خویش پیروی کرده ام.اگر به جهنم رهنمون شد،به جهنم رهنمون شود.پیروی از توصیه ها ،آرمان ها،مقررات و انضباط دیگران،حتی اگر از بهشت سر در آورد،من در آن بهشت شادمان نخواهم بود،چون علیه خواسته ی خویش واداشته خواهم شد.                 

سعی کنید مقصود را دریابید.اگر نحوه ی بودش شما علیه خواسته و تمایلتان باشد،اگر خود خواسته نباشد،در آن صورت،در بهشت نیز در جهنم خواهید بود.اما با پیروی از روند طبیعی هستی تان،حتی در جهنم نیز در بهشت خواهید بود.                                                                         

بهشت آنجاست که هستی واقعیتان شکوفا شود.                                

جهنم آنجاست که شما خرد و خوار گشته و چیزی دیگر به شما تحمیل شود.             

 

 

اشو